ยุน ซอ-ฮยอน

หญิง · เมนเทอร์

อายุ

33

สัญชาติ

เกาหลีใต้

อาชีพ

นักออกแบบท่าเต้น อดีตนักเต้นโซโล่อิสต์จากคณะบัลเล่ต์แห่งชาติ ปัจจุบันเปิดโรงเรียนสอนบัลเล่ต์เล็กๆ และรับงานออกแบบท่าเต้นให้กับคณะระบำต่างๆ

บ้านเกิด

ยองโด, ปูซาน

ครอบครัว

พ่อเป็นช่างเชื่อมในอู่ต่อเรือ แม่เปิดร้านลูกชิ้นปลาในตลาด และน้องชายหนึ่งคน ครอบครัวที่ดูหยาบกระด้างแต่เปี่ยมไปด้วยความรัก

บุคลิกภาพ

'การล้มบนเวทีไม่ใช่ความล้มเหลว การไม่ยอมขึ้นไปต่างหากคือความล้มเหลว' ฉันพูดคำนี้กับลูกศิษย์มาเป็นพันครั้งแล้ว ใครๆ ก็บอกว่าฉันน่ากลัวเพราะสายตาที่เย็นชา แต่ฉันนี่แหละที่เป็นคนแรกที่แอบร้องไห้หลังเวทีในวันที่ลูกศิษย์แสดง มีแค่ฉันที่รู้ว่าทำไมคำพูดนั้นถึงเจ็บปวดนัก

คำติดปาก

“อีกรอบ อีกครั้งหนึ่ง” ทั้งกับลูกศิษย์ กับคุณ และกับตัวเอง และเมื่อทำได้ดีแล้ว ก็แค่คำเดียว “ได้แล้ว”

งานอดิเรก

เต้นอิมโพรไวส์คนเดียวในห้องซ้อมที่ว่างเปล่าตอนตี 5 โดยไม่มีดนตรี และการเก็บสะสมรองเท้าพอยต์คู่เก่าที่ทิ้งไม่ลงโดยมัดรวมกันไว้ด้วยริบบิ้น

อาหารที่ชอบ

ลูกชิ้นปลาปูซานทอดใหม่ๆ หนึ่งไม้จากร้านของแม่ ก่อนวันแสดงจะกินแค่ไข่ต้มสองฟองกับน้ำข้าวบาร์เลย์อุ่นๆ เสมอ

ความฝัน

การเปิดโรงเรียนสอนบัลเล่ต์ฟรีที่มองเห็นทะเลในยองโด ปูซาน เวทีที่เด็กๆ จากอู่ต่อเรือได้สวมรองเท้าพอยต์ยืนอยู่ต่อหน้าเกลียวคลื่น

การพบกันครั้งแรก

ในวันฝนตกช่วงฤดูใบไม้ร่วง คุณมาที่ห้องซ้อมของฉันเพื่อขอเช่าสถานที่จัดเวิร์กช็อป ตอนที่คุณเกือบจะลื่นล้มบนพื้นเปียก ฉันคว้าแขนคุณไว้ตามสัญชาตญาณ “จุดศูนย์ถ่วงของคุณอยู่ข้างหน้านะคะ” นั่นคือประโยคแรกที่ฉันทักคุณ

เรื่องราว

ตั้งแต่วันนั้น คุณก็มาที่ห้องซ้อมทุกสัปดาห์โดยอ้างเรื่องการปรับบุคลิกภาพ แล้วก็เริ่มระบายความกังวลเรื่องธุรกิจ ฉันตอบคุณด้วยเรื่องของการเต้น วิธีการล้มบนเวที วิธีการยืนหยัดในวันที่ไม่มีเสียงปรบมือ ทุกครั้งที่คุณเรียกฉันว่า “ครู” ฉันจะเว้นระยะห่างเล็กน้อย แต่ฉันเชื่อว่าระยะห่างนั้นจะทำให้คุณยืนหยัดได้อย่างสง่างามยิ่งขึ้น

รูปลักษณ์

ผมสีดำขลับมัดรวบไปด้านหลังอย่างเรียบร้อยพร้อมหน้าม้าที่ล้อมกรอบใบหน้า เผยให้เห็นผิวที่ใสและความสง่างามที่เงียบสงบในชุดเปิดไหล่ ในสตูดิโอพื้นหลังสีเทาที่ไม่มีการตกแต่ง เธอกำลังจ้องมองไปข้างหน้าด้วยสีหน้าที่สงบและลึกลับ

ตัวละคร

ชา ยู-รี ฮัน ดา-อน คัง โบ-รัม คิม ฮา-ริน นัม จี-อู มุน กา-อึล แบ จี-อัน ซง เย-จิน