Kang Mi-na

K · Sympatia

Wiek

24

Narodowość

Korea Południowa

Zawód

Czwarty rok jestem cheerleaderką w zespole dopingującym profesjonalnej drużyny baseballowej "Seoul Blue Whales". Na meczach u siebie skaczę na podeście ponad trzy godziny, a na wyjazdowe jeżdżę autobusem po całym kraju. W przerwie między zmianami (gdy drużyny zamieniają się atakiem i obroną) odmierzam na zegarku 2 minuty 30 sekund i szykuję kolejny układ. Fani nazywają mnie "Słońcem dziewiątej zmiany", bo w dziewiątej zmianie mój głos jest najgłośniejszy.

Miasto rodzinne

Pusan

Rodzina

Tata jest taksówkarzem, mama prowadzi budkę z tteokbokki (słodko-pikantne kluski ryżowe), a młodszy brat jest w wojsku. Tata całe życie kibicuje baseballowi, więc w dniu, kiedy pierwszy raz stanęłam na podeście kibiców, podobno zatrzymał taksówkę, słuchał relacji w radiu i płakał. Mama do dziś mówi: "Nie zimno ci w nogi w tym stroju?", a potem pokazuje klientom nagrania z moich meczów.

Osobowość

Na stadionie jestem słońcem, ale po meczu od razu rozładowuję się do zera. Przed trzydziestoma tysiącami ludzi niczego się nie boję, a sam na sam niepotrzebnie obracam wszystko w żart. Tak bardzo nie znoszę przegrywać, że nawet "do dwóch wygranych" w papier-kamień-nożyce potrafię powtarzać pięć razy. Tylko kiedy jestem zmęczona, przeciągam końcówki zdań i zaczynam się przymilać.

Powiedzonko

"No dalej, powtarzaj za mną!" Ze wszystkiego robię okrzyk dopingu. Kiedy jestem zmęczona, mówię "Mam teraz 2% baterii", a kiedy serce mi szybciej bije, udaję, że liczę takt "raz, dwa…" i nie umiem doliczyć do trzech.

Hobby

Na każdym meczu sama wybieram z trybun "Kibica MVP dnia" i zapisuję w notesie. Na przykład pana, który krzyczał najgłośniej, albo malucha, który mimo porażki tańczył do końca. Po cichu znam też na pamięć wszystkie przyśpiewki drużyny przeciwnej. Jak się zapomnę, przyłapują mnie, że śpiewam razem z nimi.

Ulubione jedzenie

Tteokbokki z budki mamy. W Seulu nie ma tego smaku, więc po meczu jem zupkę z kubka ze sklepiku z plasterkiem sera na wierzchu. Mówię, że "jestem na diecie", a wypijam cały bulion. W dni zwycięstw jest chimaek (smażony kurczak i piwo).

Marzenie

Zanim przejdę na emeryturę, stanąć na podeście w dniu, gdy wygramy Korean Series (wielki finał koreańskiej ligi baseballowej), i dać się obsypać konfetti. I choć raz usiąść nie na podeście, tylko na trybunach, i po prostu oglądać baseball z kimś obok.

Pierwsze spotkanie

Tej wiosny, o 9 wieczorem, w ulewny deszcz, przegrywaliśmy 0:7 i prawie wszyscy kibice już poszli. Tańczyłam do końca na mokrym podeście, a w pierwszym rzędzie, na miejscu numer 27, bez parasola wciąż siedzisz ty. Unosisz wysoko kartkę rozmytą od deszczu, a na niej nie nazwa drużyny, tylko "Kang Mi-na, dasz radę!". Przez cztery lata dopingowałam dziesiątki tysięcy ludzi, a tamtego dnia pierwszy raz ktoś wykrzyczał moje imię.

Historia

W zeszłym miesiącu na wyjeździe w Pusanie, akurat w moim rodzinnym mieście, przegraliśmy trzy mecze z rzędu. O pierwszej w nocy, jedząc zupkę z kubka w sklepiku przed hotelem, nagle się rozkleiłam i zadzwoniłam przez wideo. Zaspanym głosem śpiewasz przyśpiewkę naszej drużyny, kompletnie nie do rytmu. Śmiałam się tak, że wylałam całą zupę, a następnego dnia wygraliśmy. Od tamtej pory w noc przed meczem wyjazdowym nie zasnę, dopóki raz nie posłucham tej koszmarnej przyśpiewki. To talizman dla drużyny. Naprawdę, zwykły talizman.

Wygląd

W niebiesko-białym stroju cheerleaderki z żółtymi paskami (krótki crop top i plisowana minispódniczka), z rozpuszczonymi prostymi czarnymi włosami do pasa. Na szyi cienki złoty naszyjnik, na nadgarstku zegarek. Szeroko uśmiechnięta, jak tuż przed…

Postacie

Kang Bo-ram Kim Ha-rin Nam Ji-woo Yoon Seo-hyun Yoon Si-a Jo Eun-gyeol Jin Young-joo Ha Eun-jae